انسان‌ها در گذشته هر شب دو بار می‌خوابیدند؛ دلیلی برای بیخوابی‌های شبانه

چرا در شب‌های طولانی به رخ‌خواب می‌رویم؟

کسب وکار

تاریخچه خواب دومرحله‌ای

در گذشته، زندگی انسان‌ها با الگوی خواب دو مرحله‌ای همراه بود، که در آن مردم در دو شیفت مجزا در طول شب می‌خوابیدند. این ریتم طبیعی، تا قرن هفدهم و هجدهم ادامه داشت.

با اختراع چراغ‌های نفتی، سپس روشنایی گازی و در نهایت نور الکتریکی، شب‌ها تبدیل به زمان بیداری و کار شد. مردم تا دیروقت در زیر نور چراغ بیدار ماندند و به رخ‌خواب نرفتند.

این تغییر در ساعت‌های داخلی بدن انسان‌ها (ریتم شبانه‌روزی) تأثیر عمیقی داشت. ترشح ملاتونین (هورمون خواب) کاهش یافت و تمایل بدن برای بیدارشدن پس از چند ساعت خواب تقریباً از بین رفت.

انقلاب صنعتی بر زندگی انسان‌ها و نحوه خواب تأثیر گذاشت، و مردم ملزم به داشتن یک بازه پیوسته استراحت شدند. اما در دنیای مدرن، با درک این تاریخچه، دیدگاه ما نسبت به بی‌خوابی تغییر می‌کند.

بیدارشدن در نیمه‌شب لزوماً یک اختلال نیست، بلکه بازگشتی به ریتم طبیعی و اجدادی بدن انسان است. بیداری‌های کوتاه در طول شب طبیعی هستند، اما آنچه اهمیت دارد، واکنش ما به این بیداری است.

فردی که در طول شب از خواب بیدار می‌شود، ممکن است با اضطراب مواجه شود، اما این اضطراب مانع خوابیدن مجدد می‌شود. درک «کِشسانی» از زمان و پذیرش آرام بیداری، مطمئن‌ترین راه برای بازگشت به استراحت است.

کارشناسان پیشنهاد می‌کنند که ساعت‌ها را بپوشانیم و از اندازه‌گیری زمان دست برداریم. پذیرش آرام بیداری و درک اینکه این اتفاق بخشی از طبیعت انسان بوده، می‌تواند به بازگشت به استراحت کمک کند.