ابرهای سیاره زهره نه از اسید سولفوریک بلکه از آب تشکیل شده‌اند

کشف یک واقعیت جدید درباره ابرهای زهره

دانشمندان ناسا پس از تحلیل مجدد داده‌های یک مأموریت ۵۰ ساله به یک کشف شگفت‌انگیز رسیدند: ابرهای زهره نه از اسید سولفوریک بلکه از آب تشکیل شده‌اند. این یافته به بحث‌های داغ در مورد امکان وجود حیات در ابرهای زهره را yeniden به صحنه می‌آورد.

براساس گزارش ساینس‌آلرت، محققان آمریکایی در یک مطالعه جدید به سراغ داده‌های فراموش‌شده مأموریت پایونیر زهره ناسا رفتند. این داده‌ها در دهه ۱۹۷۰ به این سیاره فرستاده شدند و روی میکروفیلم‌های آرشیو ناسا نگهداری می‌شدند. محققان ابتدا باید این داده‌ها را استخراج و دیجیتالی‌کردند تا بتوانند نتایج جدیدی از آن بدست آورند.

یک فرضیه جالب درباره ابرهای زهره

در دهه ۱۹۷۰ دانشمندان تصور می‌کردند که یکی از ابزارها در حین عبور از ابرها دچار نقص فنی شده است. اما یک تیم تحقیقاتی جدید به یک فرضیه جالب رسیدند: این اتفاق نقص فنی نبود، بلکه ورودی ابزار با ذرات معلق ابرها (آئروسل‌ها) مسدود شده بود.

با ادامه سقوط کاوشگر به لایه‌های داغ‌تر جو، این گرفتگی به تدریج می‌سوخت و ذوب می‌شد. محققان با تحلیل گازهایی که در دماهای مختلف از این گرفتگی آزاد می‌شدند، توانستند ترکیبات دقیق ابرها را شناسایی کنند.

پیشنهاد مطالعه: مانیتور ۱۰۰ هرتز جدید ردمی با قیمت ۷۲ دلار معرفی شد_فرنگی

نتایج شگفت‌انگیز این تحلیل

نتایج تحلیل‌ها با باورهای ۵۰ سال گذشته در تضاد کامل است. مشخص شد که ۶۲ درصد از مواد تشکیل‌دهنده آئروسل ابرها، آب است. البته این آب به صورت قطرات خالص مانند ابرهای زمین نیست، بلکه در ترکیبات هیدراته (مانند سولفات آهن هیدراته و سولفات منیزیم هیدراته) به دام افتاده است.

اسید سولفوریک که پیش‌ازاین تصور می‌شد جز اصلی ابرها باشد، فقط حدود ۲۲ درصد از ترکیبات را تشکیل می‌دهد. علاوه‌براین، محققان با شناسایی همزمان گاز دی‌اکسیدگوگرد و یون‌های آهن در یک دمای خاص، وجود سولفات آهن (به میزان ۱۶ درصد) را نیز در ابرها تأیید کردند.

این کشف یک خبر بسیار بزرگ برای جامعه اخترزیست‌شناسی است. یکی از اصلی‌ترین دلایلی که دانشمندان احتمال وجود حیات در ابرهای زهره را رد می‌کردند، کمبود شدید آب بود. اکنون، این تحقیق نشان می‌دهد که آب در این ابرها بسیار فراوان‌تر از چیزی است که تصور می‌شد.

پیشنهاد مطالعه: اگر چربی خون دارید این مطلب را بخوانید

اگرچه این آب همچنان بسیار اسیدی است و برای میکروب‌های زمینی محیطی نامناسب محسوب می‌شود، اما وجود فراوان آن به‌عنوان یک حلال، درهای جدیدی را به روی نظریه‌های مربوط به حیات فرازمینی در این سیاره باز می‌کند.