پیشرفت خیره‌کننده جنگنده‌های چینی؛ جهش یک‌شبه از مونتاژ به ساخت جنگنده رادارگریز_فرنگی

هواپیمای بزرگ‌تر که با نام غیررسمی J-36 شناخته می‌شود، از سه موتور بهره می‌برد. طراحی این نمونه با فرم بال پرنده (flying wing)، بدون سکان عمودی و با کابین دونفره کنار هم، نشان می‌دهد که تمرکز اصلی آن احتمالاً روی پنهان‌کاری پیشرفته، کنترل پهپادها، رهبری عملیات ترکیبی و اخلال در شبکه‌های دشمن خواهد بود.

هواپیمای نمونه‌ی کوچک‌تر با نام J-50 از طراحی بال لامبدا بهره می‌برد، دو موتور دارد و باز هم اثری از دم عمودی در آن دیده نمی‌شود؛ عناصری که می‌توانند کاهش سطح مقطع راداری و چابکی بیشتر را به همراه داشته باشند.

پیش‌ازاین وانگ هایفنگ، طراح ارشد شرکت چنگدو، در مصاحبه‌ای گفته بود که چین از سال‌ها پیش مطالعه بر روی مفاهیم نسل ششم را آغاز کرده است و پیش‌بینی می‌کند تا سال ۲۰۳۵ اولین هواپیمای نسل ششم چینی به بهره‌برداری کامل برسد.

باوجود اینکه هنوز اطلاعات رسمی زیادی درباره‌ی این دو پروژه در دسترس نیست، اما تحلیلگران معتقدند چین در حال توسعه‌ی جنگنده‌هایی با طراحی کاملاً متفاوت و توانمندی‌های فراتر از نسل پنجم است؛ از جمله شناساگریزی بیشتر، موتورهای قدرتمندتر، شبکه‌سازی پیشرفته و توانایی انجام عملیات بدون وابستگی به پایگاه نزدیک.

باوجود پیشرفت‌های خیره‌کننده‌ی چین در عرصه هوانوردی نظامی، این کشور همچنان در مسیر تبدیل‌شدن به یک قدرت هوایی تمام‌عیار جهانی باید بر موانع فنی، ژئوپلیتیکی و راهبردی متفاوتی غلبه کند.

برای مثال موتورهای جت همچنان پاشنه‌ی آشیل جنگنده‌های پیشرفته چینی‌اند. با اینکه WS-10 و WS-15 پیشرفت چشمگیری داشته‌اند؛ اما تکیه‌ی چین بر موتورهای روسی در برخی مدل‌ها و مشکلات تأمین ماشین‌آلات فوق دقیق از غرب، سرعت‌گیرهایی جدی به شمار می‌روند.

از سوی دیگر تحریم‌های آمریکا علیه شرکت‌هایی نظیر AVIC زنجیره تأمین این صنعت را تهدید می‌کند. وضعیت ژئوپلیتیکی چین نیز موجب می‌شود صادرات جنگنده‌های نسل پنجم آن به اروپا و بسیاری از کشورهای ناتو بعید به نظر برسد.

در سال‌های آینده خواهیم دید که آیا چین می‌تواند از سد این چالش‌ها عبور کند، یا برنامه‌ی کاملاً متفاوتی برای ارتقای جایگاه خود در این صنعت تنظیم کرده است.