زنگ خطر کاهش جمعیت در ایران به صدا درآمد

>> هشدار کاهش جمعیت ایران: تحلیل روند نزولی تولدها و واکنشهای مجلس >> موضوع کاهش جمعیت در

سلامتی

>> هشدار کاهش جمعیت ایران تحلیل روند نزولی تولدها و واکنشهای مجلس >> موضوع کاهش جمعیت در ایران به یکی از چالشهای اساسی و نگرانکننده ملی تبدیل شده است. آمارهای رسمی منتشر شده حکایت از روند نزولی قابلتوجهی در نرخ تولدها دارد که تداوم آن میتواند پیامدهای اجتماعی و اقتصادی عمیقی در درازمدت به همراه داشته باشد.

آمار سال ۱۴۰۳ و سه ماهه اول ۱۴۰۴ بر اساس گزارشهای رسمی، تعداد کل ولادتهای ثبت شده در سال ۱۴۰۳ به ۹۷۹ هزار و ۹۲۳ مورد رسیده که نسبت به سال پیشین، کاهش ۷.۴ درصدی را نشان میدهد. این روند نزولی در ماههای آغازین سال ۱۴۰۴ نیز تنها متوقف نشده، بلکه شدت گرفته است. برآوردهای اولیه سه ماهه اول سال جاری حاکی از کاهش بیش از ۹ درصدی در تعداد تولدها است که نشاندهنده تسریع نگرانیها در این حوزه است.

ویژه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی شده است. این ارزیابیها شامل بررسیهای کمی و کیفی نحوه اجرایی شدن مفاد قانونی میشود.

گزارش پیشرفتهای اجرایی وزارت بهداشت سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس اعلام کرده که با توجه به اقدامات مثبت و زیرساختی وزارت بهداشت در اجرای دقیق بندهای مرتبط با قانون، تصمیم گرفته شده تا عملکرد این وزارتخانه در یکی از جلسات نظارتی علنی مجلس توسط وزیر بهداشت ارائه و مورد بررسی قرار گیرد.

حمایتی هزینهدار نیز در بخشهای خیریه و خصوصی به انجام رسیده است که نشاندهنده پیشرفت نسبی در پوشش میباشد.

پیوستگی کاهش ازدواج و باروری علاوه بر کاهش مستقیم نرخ تولد، پدیده کاهش ازدواج به عنوان پیششرط اصلی باروری، روند جمعیتی را دوچندان سختتر کرده است. مقایسه آمارهای ثبت ازدواج در پنج ماهه اول سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳، کاهش قابلتوجهی را آشکار میسازد. تعداد قرینشدگیها از ۴۸۴ هزار و ۵۳ مورد در سال ۱۴۰۲ به ۴۷۰ هزار و ۷۵ مورد در سال ۱۴۰۳ کاهش یافته است.

این افت در نرخ ازدواج، تأثیر مستقیم و مخرب بر نرخ باروری کلان و در نتیجه بر جمعیتی دارد. نتیجهگیری و ضرورت اقدامات جامع ترکیب کاهش همزمان نرخ تولد و نرخ ازدواج، زنگ خطر جدی برای آینده جمعیتی ایران به صدا در آورده است.

اگرچه اجرای قانون جوانی جمعیت و پیشرفت در پوشش خدمات حمایتی گامی در جهت مهار این روند است، اما تجربههای جهانی ثابت کرده که تنها اقدامات حمایتی بیهزینه یا پایین آوردن موانع مالی، بدون راهبردهای جامع اقتصادی، مسکن، شغلی و فرهنگی، قادر به معکوس کردن روند پایینآمده باروری نخواهد بود. تدوین بستههای تحویلی که امنیت شغلی و مسکنی را برای زوجین جوان تضمین کند، اکنون اولویت اول سیاستگذاریهای جمعیتی محسوب میشود. >>